X
تبلیغات
نماشا
رایتل

Hugging Saint

سه‌شنبه 22 آبان‌ماه سال 1386 ساعت 04:05 ب.ظ

 

The Interfaith Center of New York bestowed

 در ماه می 2006 جایزه سالانه جیمز پارکز مورتون  خود را به خانم ماتا  آمریتاناندامای  اعطا کرد هرچند که به گفته خانم ماتا در کنار افتخاری که گرفتن این جایزه داشت بزرگترین جایزه برای ایشان خوشنودی و خوشحالی مردم است.

 

خانم ماتا کیست؟ “Hugging Saint”

 

ایشان که با نام آما ( مادر ) در سراسر دنیا شناخته شده هستند بیشتر از 26 میلیون بار آغوش خود را برای دردمندان گشوده است.

او در یک خانواده ماهیگیر فقیر در کرالای هند بدنیا آمد و از نزدیک شاهد فقر و تنگدستی و درد مردم بوده است. در حالی هنوز خیلی جوان بود به این نتیجه رسید که بزرگترین مشکل مردم دنیای امروز "کمبود عشق " است برای همین در طول تمام  این سالیان بی وقفه و حتی 22 ساعت در شبانه روز با در آغوش گرفتن مردم دردمند و اعطای عشق و محبت بی دریغ خود به آنها سعی در حل این مشکل نموده است.

 بدلیل کارهای بشر دوستانه زیادی از قبیل تهیه غذا و سرپناه برای افراد فقیر، ساخت مدرسه و بیمارستان و... اورا با مادر ترزا و گاندی مقایسه می کنند و در زادگاهاش او را یک قدیسه می دانند.

 

روز بعد از دریافت جایزه با او مصاحبه ای انجام شده که به بخشهائی از آن اشاره می کنم :

 

  بعد از دریافت جایزه،  نخبگان نیو یورک برای دریافت دعای خیر شما صف کشیدند  به نظر شما چرا  اینقدر مردم خواهان در آغوش گرفته شدن توسط شما هستند؟

 

 چه در هند و چه در اروپا یا آمریکا مردم به دنبال یک چیز هستند : عشق حقیقی، عشق و صلح عالمگیر  است هر کجا که باشی عسل شیرین و آتش داغ است.

 مردم برای دوست داشته شدن بدنیا آمده اند و برای عشق زندگی می کنند اما  قحطی عشق گریبانگیر    دنیای ماست.وقتی آما مردم رو در آغوش می گیره این فقط یک تماس فیزیکی نیست عشقی که من نسبت به کل موجودات دارم به سوی شخصی که به سوی من آمده در جریانه، این ارتعاشات خالصانه عشق و محبت، فرد رو پالایش می ده و این به بیداری درونی و رشد معنوی اونها کمک می کنه ؛ به زن و مرد کمک می کنه با ویژگی های مادرانه، شفقت، عشق ، شکیبائی و اعتقاد وجودیشون ارتباط بر قرار کنند، چیزی که دنیای امروز از کمبودش بشدت رنج می بره.

 

    شما بارها گفته اید :" همدردی با فقرا وظیفه الهی ماست "منظور شماازاین جمله چیه؟

همانطور که خورشید به شمع احتیاجی ندارد خدا هم به هیج چیزی از طرف ما نیازی ندارد اما ما باید خودرا در سطح فقرا قرار بدیم تا درد اونها رو بفهمیم و در جهت کمک آنها تا جائی که می تونیم تلاش کنیم. برای من خدا شخصی که روی تخت سلطنتی در جائی به اسم بهشت نشسته نیست؛ برای من خدا مثل یک آگاهی و شعوری است که دروجود هر چیزی پراکنده شده و حضور داره ؛ خدای من هر کدام از شما هستید ، همه مردم، گیاهان، جانوران، درختان، کوه، رودخانه... اینها خدای آما هستند.

در آئین      در آئین هندو، خالق و مخلوق دو تا نیستند، اقیانوس وا مواج از هم جدا نیستند در هر دو آب هست، گوشواره طلا و گردنبند طلا هر دو ذاتا یک چیز هستند وقتی ما هر چیزی رو در  طبیعت می پرستیم در واقع بدلیل اینه که  خدا رو در آن می بینیم، دعای ما اینه : همه موجودات  در همه دنیا شاد باشند.

وقتی ما   وقتی ما  همه چیز در دنیا رو تجلی خدا می بینیم، آ یا اجازه می دهیم عده ای بدون غذا و سرپناه ولباس باشند؟ این راهی است که باید به دنیا خدمت کرد : هر چیزی در دنیا نمایانگر خداست.

 

ما انسانه  ما انسانها خیلی خودخواه هستیم آیا از طریق مدیتیشن ( مکاشفه ) می تونیم بر این خصلت  پیروز  بشیم؟

سرشت      سرنوشت واقعی ما خودخواهی نیست بلکه شفقت و عشق است ، ما فقط کافیه این رو بدونیم و چشمان خود را بروی این حقیقت باز کنیم؛ مشکل اینه که مردم واقعا خواب نیستند بلکه خود را بخواب زده اند و بیدار کردن کسی که خود را بخواب زده تقریبا غیر ممکنه.

خودخواه خود خواهی ما ونتایج حاصله از آن همه از هویت نشات گرفته از کلمه " من " و" مال من " است.

این تفکر   این تفکرکه ما انسانهای محدود و ناقصی هستیم ما را وامیداره که برای بدست آوردن چیزهائی که فکر می کنیم باعث خوشحالی ما میشه ؛ مرتبا در حال مبارزه باشیم؛ در واقع بخودی خود  ما انسانهای جاودان، شاد و کاملی هستیم اما در حال حاضر ذهن و شعور ما آنقدر پاک  نیست که این واقعیت رو درک کنه.نیروی الهی در همه هست اما فقط در اشخاصی که قلبی پاک دارند خودش رو نشون می ده.

 

 

اعمال ر  اعمال روحانی مثل مدیتیشن و خدمات خیر خواهانه لازمه پالایش ذهنه ، برای هر فردی شاید این امکان تمرکز یک جانبه وجود نداشته باشه به همین دلیل من پیشنهاد می کنم مردم اوقات فراغتشون رو به انجام  کار های عام المنفعه بگذرونند؛ هدف زندگی های روحانی اینه که درک درستی از تشریک مساعی داشته باشیم ، با یکدیگر و با خدا.

اما این     اما فلسفه فقط در حرف نباید خلاصه بشه بلکه در عمل باید اجرا بشه، اگر ما واقعا به این اعتقاد داشته باشیم باید به همان سرعتی دست نوازش خود را بر سر نیازمندی بکشیم که دست مجروح خود را بانداژ می کنیم

ادامه در    ادامه در اینجا

اد

 

بقبق          کاملاً بی ربط به موضوع : این بلاگ رولینگ را چه میشود؟!

.

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo